وقتی در اوج یک عشق

دو کبوتر می پلاسند

تو  آه می کشی از ریزش برگ از فصل

باران که بی وقفه می شود 

درخت زوزه می کشد

و تو می روی راه را

راه امتداد که می یابد در بیهودگی

تو افسرده خواهی شد

و دو کبوتر در اوج آبی می پلاسند

و عشق همچنان بازی می شود..........